Yeni Yıla Giriş Seramonisi

Geri sayıma nasıl girerseniz, bütün sene öyle geçermiş derler. Bu garip seramoninin bir parçasıyız hepimiz. Ancak olaya biraz farklı açıdan bakalım. 31 Aralık 2011, dışarıda eğlenen insanlar için çalışan diğer insanlar... Hizmet sektörü, yerel güvenlik, eğlence sektörü vb. Düşünsenize, tüm bu insanlar birçok insan için özel olan bu günde çalışmak zorunda.

Hakkımızda yazılmış güzel bir yazı!

http://swizec.com/blog/why-programmers-work-at-night/swizec/3198

"Dream job" 'a giden yol...

Hedeflenen şeyi başarmak! Belki de insanı en mutlu eden şey. Daha da önemlisi, hedeflenen şeyi kendi başına başarmak, bence eş değeri olmayan bir haz. Neden mi bundan bahsediyorum? Çünkü birçok yerde karşılaştığım "torpil" kavramı bence utanç verici bir şey. Sırf iş/staj bulmak anlamında değil, hangi alanda olursa olsun insanlar kendilerine öncelik verilmesini bir hak biliyor, kendilerinin özel olduğunu düşünüyor. Yazımın başlıkla ilgili olan kısmına gelirsek, hedeflediğim yolda ilerlememde yardımcı olan aileme emeklerinden dolayı ne kadar minnet duysam azdır ancak bu yardım maddi ve manevi yardımından ibarettir. İdeallerimi gerçekleştirmek için çevresel yardımlarını reddetmek zorundayım çünkü bireysel gelişim, bireysel çabadan ibarettir.

İstanbul...

Bir başkadır İstanbul... Yarın bu büyülü kenti uzun süre sonra tekrar görecek olmanın heyecanı var içimde. Her ne kadar bir görev için gidecek olsamda, İstanbul'un ve yalnızlığın tadını çıkarmak ayrı bir artı. İstanbul demişken Assasin's Creed Revelations'ın yapımcıları umarım İstanbul'un hakkını verirler çünkü oyun çıktığında kentin her bir noktasını tek tek inceleyeceğim :)